Δευτέρα, 30 Σεπτεμβρίου 2013

Μέλανος Ζωμός - Κύρια τροφή των Σπαρτιατών πολεμιστών

Κύρια τροφή των Σπαρτιατών πολεμιστών ήταν ένας ζωμός από χοιρινό, γνωστός με την ονομασία μέλας ζωμός.
Ο Πλούταρχος υποστηρίζει πως «ανάμεσα στα πιάτα, αυτό που έχαιρε της μεγαλύτερης εκτίμησης ήταν ο μέλας ζωμός, μάλιστα σε τέτοιο σημείο που οι ηλικιωμένοι δεν αναζητούσαν καθόλου το κρέας.

 Το άφηναν για τους νεότερους και δειπνούσαν μονάχα με το ζωμό που τους παρείχαν». Για τους υπόλοιπους Έλληνες πρόκειται για αξιοπερίεργο φαινόμενο. Το πιάτο αυτό αποτελούταν από χοιρινό, αλάτι, ξύδι και αίμα. Συνοδευόταν από τη γνωστή μάζα, σύκα, τυρί και καμία φορά από θηράματα ή ψάρι.

Ο Αιλιανός, συγγραφέας του 2ου και 3ου αιώνα μ.Χ., υποστηρίζει πως στους Λακεδαιμόνιους μάγειρες απαγορευόταν να προετοιμάζουν οτιδήποτε άλλο εκτός από κρέας.

Στην Αρχαία Λακεδαίμονα από την εποχή του βασιλιά και νομοθέτη Λυκούργου κατά τον 8ον π.Χ. αιώνα, γινόντανε στην Λακωνία τα κοινά συσσίτια κατά τα οποία λαός και στρατός τρώγανε τον περίφημο Μέλανα Ζωμό. Σφάζανε το χοίρο και φρόντιζαν με μεγάλη επιμέλεια να μαζέψουν το αίμα του μέχρι ρανίδος. Το αίμα ανακάτευαν με ξύδι για να μην πήξει.

Κατόπιν τηγάνιζαν κρέας και λίπος και μέσα σ’ αυτό έριχναν νερό. Μόλις το νερό άρχιζε να βράζει ανακάτευαν μέσα σ’ αυτό αλεύρι κρίθινο και προσέθεταν λίγο-λίγο το αίμα με το ξύδι. Εν συνεχεία και ενώ συνέχιζε το βράσιμο ρίχνανε νερό ώστε να διατηρείται πάντα αραιά πηχτό, υδαρές. Όταν το παρασκεύασμα δεν απορροφούσε άλλο νερό εσήμαινε πως είχε βράσει και ήταν κατάλληλο για σερβίρισμα.

Αυτό το φαγητό βέβαια με ξύδια, με αίμα, με λίπη και αλεύρια βρασμένα ήταν πολύ βαρύ. Εν πάσει περιπτώσει όπως και να έχουν τα πράγματα, η μέχρι των ημερών μας διατηρημένη αυτή συνήθεια του Μέλανος Ζωμού, είναι έθιμο καθαρά Ελληνικό και παρέμεινε αυτούσιο και αναλλοίωτο δια μέσου των χιλιετηρίδων. πράγμα που δείχνει την Ελληνικότητα της Μάνης.

Θα πρέπει λοιπόν οι νεώτεροι Μανιάτες να το μάθουν, διότι στα τελευταία χρόνια τείνει να σβήσει, ύστερα από την διείσδησιν εις την Μάνην άλλων συνθηκών ζωής και συνηθειών.

Επειδή η επαφή και συγχρονισμός λαών και συνηθειών αλλοιώνει, εν πολλοίς δε και καταργεί τόσον ωραία και αρχαιότατα έθιμα.
πηγή: arxaia-ellinika.blogspot.gr

Παρασκευή, 27 Σεπτεμβρίου 2013

Απλά και σταράτα

Μια τράπεζα επιδοτήθηκε και αγόρασε (πήρε δωρεάν) όλες τις υπόλοιπες.

Τώρα πρέπει να απολύσει τα 2/3 των υπαλλήλων (απλώς πλέον περισσεύουν) και αλλάζει ο Νόμος περί απολύσεων...

Ναι, έχω βαρεθεί να ακούω σενάρια για πραξικόπημα κάποιο Σαββατόβραδο...

Σταματήστε να φοβάστε!! Έχει ήδη γίνει!

Ένα μήνα με την Χρυσή Αυγή

Κινηματογραφικό υλικό που συγκέντρωσε ο Κωνσταντίνος Γεωργούσης για την ταινία του «Οι καθαριστές» (The Cleaners, 2012). Ο σκηνοθέτης παρακολούθησε για έναν μήνα τη δράση μιας ομάδας της Χρυσής Αυγής που κινείται στην περιοχή του Αγίου Παντελεήμονα και κατέγραψε τις θέσεις των στελεχών της κατά την περίοδο των εκλογών του 2012.

Η ταινία ακολουθεί την παράδοση του κινηματογράφου παρατήρησης. Η ταινία έχει ήδη παιχτεί στο Διεθνές Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ του Αμστερνταμ (IDFA), ενώ απέσπασε ειδικό βραβείο στο 19ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου στο Σαράγεβο.

Την επόμενη βδομάδα προγραμματίζεται η πρώτη προβολή της και στην Αθήνα. Λίγα λεπτά της ταινίας μεταδόθηκαν τον περασμένο Μάρτιο από το βρετανικό κανάλι Channel 4 και προκάλεσαν διεθνή σάλο με τις ανοιχτά ναζιστικές απειλές.

Υ.Γ. το υλικό της πολυήμερης κινηματογράφησης είναι πολύωρο, με κλικ εδώ μερικά αποσπάσματα ως ένα μικρό δείγμα.

Πέμπτη, 26 Σεπτεμβρίου 2013

ΣΠΑΡΤΑΘΛΟΝ

Η αιτία...

«Η αιτία είναι ότι η ελίτ των κοινωνιών, επιστήμονες πολιτικοί καλλιτέχνες, δεν έχουν ήθος. Εκείνο το ποικιλόδειρο αηδονάκι, που ο Ηράκλειτος τό ‘λεγε δαίμονα και θεό στον άνθρωπο, έπαψε να λαλεί και να πεταρίζει στις αυλές και στα περιβόλια. Και στο αντίπερα, ψοφιμολογούν και τρώνε στην Αγορά αραδαριές οι κουρούνες. Κανένας αρχοντόπουλος και κανένας ντελής δε βγαίνει πια να λαφοκυνηγήσει στα όρη τη γνώση, την τιμή, την ειλικρίνεια στην πηγή και στη βάση της. Στην origo et fons.

Η αιτία είναι ότι τα παιδιά μας γεννιούνται λευκά σαν το νωπό χιόνι, και οι ενήλικοι εμείς τα βουτάμε στην κολυμπήθρα της παιδείας γιομάτη κατράμι και πίσσα. Κιόλας με τα έξι του χρόνια το γέννημα κατάντησε έκτρωμα.

Η αιτία είναι ότι κατεβάσαμε από το θρόνο του τον ευγενικό νου, το alto ingegno του Δάντη, και στη θέση του στυλώσαμε το παχύ μας άντερο. Inter urinas et faeces.

Η αιτία είναι ότι τις αναρίθμητες σειρές των ετών, τις innumerabiles annorum series των ευγενών στη γλώσσα του Οράτιου, τις εκάμαμε αναρίθμητα σήριαλ τελεβίζιου από σκηνοθέτες ηλίθιους για ηλίθιους θεατές. Κλεφταποδόχοι και κλέφτες η ίδια σειρά. "Δυναστεία" ρινόκερων λοιπόν στα σόγια της Αμέρικας, και "Λάμψη" από φως κώλου.

Η αιτία είναι ότι κάθε μήνα θεριστή, αντί για στάρι στις αποθήκες, οι πολλοί σοδειάζουνε χάντρες για το ξεμάτιασμα και κόκαλα νυχτερίδας. Ο μαύρος καβαλάρης, Πλαστήρας αλλιώς, κυβερνούσε τη χώρα με την καφετζού του Πιουριφόυ. Και στις αυλές των πολιτικών μας σήμερα, όπου Εκάλη και Γλυφάδα, δίνουν και παίρνουν τα φιδοτόμαρα, οι θεοδόλιχοι, οι αστρολογίνες. Αλογίνες και άλογα, όνισσες όνοι, μούλοι μουλάρια, ωροσκόποι και καιροσκόποι. Και τα χάνια είναι με τους χατζήδες και τις χατζίνες, για να ταΐζουν σανό και κριθάρι τους αγωγιάτες.

Η αιτία είναι ότι οι παλαίστρες του Μίλωνα και τα αρχαία στάδια γίνανε μάντρες για τα κριάρια και τους γιουρούκηδες. Για φαντάσου. Τι μεταλλεία από χρυσά μετάλλια για την πάλαι ποτέ κραταιή Σοβιετική Ένωση και Ανατολική Γερμανία. Και πίσω από τη στίλβη και τα στιλβωτήρια η μαύρη μαυρίλα. Φαρομανά στη χώρα «η γιγαντιαία ψευτιά του παλατιού» κατά το στίχο του Καβάφη.

Η αιτία είναι ότι οι μάζες στέκουνται αταλαίπωρες στη ζήτηση της αλήθειας, και ορμούν να λαβαίνουν έτοιμη την κάλπικη γνώση, κατά τη γραφή του Θουκυδίδη. Ότι οι πολλοί είναι τεμπέληδες και βλάκες, κατά τη γλώσσα του Φρόυντ. Ότι ο όχλος είναι ανόσιος και φοβερός, κατά την ποίηση του Οράτιου. Τι homo sapiens πια, τι homo σάπιος. Δεν έχεις να διαλέξεις.

Η αιτία είναι ότι οι άνθρωποι ζητούν μονόπαντα την αιώνια άνοιξη και την αιώνια γιορτή. Και ολοχρονικίς λησμονούν, που στο σχέδιο είναι τυπωμένο να θητεύει κανείς και στο χειμώνα, και να ζεύεται το ζυγό τις εργάσιμες μέρες. Τα όντα τα γεννάει το άπειρο, και χρεωστούν να ξαναγυρίσουν στη φθορά, σύμφωνα με το νόμο της Ανάγκης, κατά το στοχασμό του Αναξίμανδρου. Πίσω από κάθε χαρά μας περιμένει ανεξιλέωτη μια ισόποση λύπη. Αλλιώτικα είναι θρασίμι το βίωμα. Και κλούβιο το πράμα.»

Δημήτρης Λιαντίνης - "Γκέμμα".

Τετάρτη, 25 Σεπτεμβρίου 2013

Δευτέρα, 23 Σεπτεμβρίου 2013

για δέστε όλοι...

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Τετάρτη, 18 Σεπτεμβρίου 2013

Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2013

Λακωνία

Σάββατο, 14 Σεπτεμβρίου 2013

Τετάρτη, 11 Σεπτεμβρίου 2013

Ταίναρο

Τρίτη, 10 Σεπτεμβρίου 2013

Παρασκευή, 6 Σεπτεμβρίου 2013