ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ

ΣΕ ΚΑΛΟ ΔΡΟΜΟ Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥΣ ΕΙΣΒΟΛΕΙΣ ΤΗΣ ΑΠΑΤΗΣ ΤΩΝ «ΑΙΟΛΙΚΩΝ ΠΑΡΚΩΝ» 17 ΜΑΡΤΙΟΥ 1821 - 17 ΜΑΡΤΙΟΥ 2015:

****************************************************

ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ «ΝΙΚΗ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ» ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ ΑΥΤΑ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΣΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ. ΕΙΝΑΙ ΧΡΕΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΝΙΑΤΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ 1821

***************************************************

«Όσοι το χάλκεον χέρι
βαρύ του φόβου αισθάνονται,
ζυγόν δουλείας, ας έχωσι·
θέλει αρετήν και τόλμην
η ελευθερία.» (Ανδρέας Κάλβος)

Η 17η ΜΑΡΤΙΟΥ 1821 ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ --------------------------- ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ «ΝΙΚΗ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ» ΜΑΣ ΚΑΛΕΙ ΝΑ ΠΟΥΜΕ:
- ΟΧΙ ΣΤΙΣ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ
- ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΥΠΟΔΟΥΛΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΜΑΝΗΣ


Συμπατριώτες, φίλοι και φίλες της Μάνης.
Τα αδούλωτα βουνά της Μάνης που γέννησαν και άνδρωσαν το «ΝΙΚΗ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ» απειλούνται. Η Μάνη απειλείται από σύγχρονους κατακτητές που θέλουν να την λεηλατήσουν και να την ερημώσουν εγκαθιστώντας ένα «δάσος» ανεμογεννήτριες σε όλο το μήκος της κορυφογραμμής της μανιάτικης χερσονήσου που θα αλλοιώσουν πλήρως τον χαρακτήρα και τη φυσιογνωμία της.

Εχει ήδη ξεκινήσει η εφαρμογή των σχεδίων λεηλασίας και βιασμού των βουνών, της καρδιάς και της ψυχής της ανυπότακτης Μάνης με την έκδοση αδειοδοτήσεων από το ΥΠΕΚΑ και τη ΡAE για εγκατάσταση 95 ανεμογεννητριών βιομηχανικού τύπου και γιγαντιαίων διαστάσεων, ύψους 120 μέτρων, με πτερύγια διαμέτρου 70 μέτρων. Επί της ουσίας μιλάμε για 95 εργοστάσια ακριβώς επάνω από το κεφάλι μας, με εκ του νόμου δυνατότητα να φτάσουν τα 217. Από τα 95 αυτά εργοστάσια τα 44 βρίσκονται ένα βήμα από την οριστική εγκατάστασή τους.

Οι πρώτες υπουργικές αποφάσεις για εγκατάσταση δύο «αιολικών πάρκων» εκδόθηκαν τον Μάρτιο του 2012. Αμεση ήταν η αντίδραση των Μανιατών, συλλόγων και φορέων της Μάνης, με προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας που αναμένεται να εκδικαστεί τον Μάιο του 2014. Η αίτηση ακυρώσεως συντάχθηκε και προωθείται από ομάδα Μανιατών δικηγόρων, εν ονόματι 21 εξωραϊστικών και 3 τοπικών περιβαλλοντικών συλλόγων της Μάνης, 4 περιβαλλοντικών οργανώσεων εθνικής εμβέλειας, όπως η Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, η Ενωση Απανταχού Μανιατών, η Παλλακωνικής Ομοσπονδία, η Ενωση Ξενοδοχείων Λακωνίας, καθώς και 1.150 ιδιωτών, πολλοί με ιδιοκτησίες στα βουνά της Μάνης. Επίσης το Τμήμα Πελοποννήσου του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος έχει εκφράσει την κατηγορηματική του αντίθεση στην τοποθέτηση ανεμογεννητριών στη Μάνη, ενώ ανάλογη τοποθέτηση έχει κάνει και το Επιμελητήριο Εικαστικών Τεχνών Ελλάδος.

Η καταστροφική αυτή παρέμβαση είναι ήδη ορατή. Ενα μικρό δείγμα είναι η κατακρεούργηση των βουνοπλαγιών με την παράνομη διάνοιξη ψευδεπίγραφων «δασικών» και «αγροτικών» δρόμων, που όλως... τυχαίως οδηγούν στα υπό αδειοδότηση «αιολικά πάρκα». Είναι θλιβερό το γεγονός ότι βρέθηκαν κάποιοι πρόθυμοι δημόσιοι λειτουργοί, ν' ανοίξουν κερκόπορτες και να στρώσουν το έδαφος για τους σύγχρονους κατακτητές, δαπανώντας δημόσιο χρήμα και πόρους των ευρωπαϊκών προγραμμάτων για τη διάνοιξη, στην ουσία ιδιωτικών, δρόμων μήκους δεκάδων χιλιομέτρων που οδηγούν στις ξερές βουνοκορυφές της Μάνης. Ο δόλος είναι προφανής και πρέπει να ελεγχθούν γι' αυτό. Και θα ελεγχθούν.

Τυχόν υλοποίηση των σχεδίων τους θα σημάνει για τη Μάνη:
- Αλλοίωση του ενιαίου φυσικού περιβάλλοντος. Βιασμό της αρχιτεκτονικής του μανιάτικου τοπίου. Η Μάνη είναι ένα ανοιχτό μουσείο, με 96 παραδοσιακούς οικισμούς από τους 118 της Πελοποννήσου.

- Καταστροφή του οικοσυστήματος με την παγίδευση και τον αφανισμό των αποδημητικών και ενδημικών πτηνών. Μείωση της κυνηγετικής δραστηριότητας και της κτηνοτροφίας λόγω περιορισμού των βοσκοτόπων. Πυρκαγιές από βλάβες των ανεμογεννητριών και ατυχήματα από θραύσεις πτερυγίων λόγω ισχυρών ανέμων.

- Απώλεια του χαρακτηρισμού ως Ζώνη Ειδικής Προστασίας (NATURA) της ΕΕ και καταστροφή της πλούσιας ορνιθοπανίδας και χλωρίδας. Η Μάνη αποτελεί το κύριο πέρασμα και σταθμό των μεταναστευτικών πουλιών στο μεγάλο ταξίδι τους από την Ευρώπη προς τον Νότο και αντίστροφα.

- Κίνδυνοι για την υγεία, από κραδασμούς και υπόκωφους θορύβους (σύνδρομο των ανεμογεννητριών), μεταφερόμενων με τον άνεμο. Εκπομπή επικινδύνων ρύπων στην ατμόσφαιρα και παραγωγή ηλεκτρομαγνητικών πεδίων περιμετρικά των αγωγών και των ανεμογεννητριών και ενδεχόμενη ρύπανση του εδάφους.

- Υποβάθμιση του τουριστικού προϊόντος. Συνολική απαξίωση του τόπου και των περιουσιακών στοιχείων των Μανιατών (σπίτια, επιχειρήσεις, εστιατόρια, ξενοδοχεία κλπ).

- Αρπαγή της περιουσίας των Μανιατών στους χώρους εγκατάστασης ανεμογεννητριών διά της μεθόδου της κηρύξεως των περιοχών ως «δασικών» εκτάσεων, όπως το Μακρυλάκωμα και ο Προφήτης Ηλίας.

Η ολοκλήρωση των σχεδίων αυτών θα οδηγήσει στην καταστροφή και τον αφανισμό της Μάνης, στην εκδίωξη των ανθρώπων της και στην μετατροπή της σε μια ερημοποιημένη βιομηχανική περιοχή. Θα ακυρωθεί έτσι η όποια τουριστική ανάπτυξη και η Μάνη, που όλοι αγαπήσαμε, θα φαντάζει σαν μια «χαμένη πατρίδα» που θα την θυμόμαστε μόνο μέσα από φωτογραφίες.

Aυτό που πάει να γίνει δεν έχει καμία σχέση με ανάπτυξη. Άλλωστε ούτε θέσεις εργασίας θα δημιουργηθούν τοπικά, ούτε μια κιλοβατώρα θα πάει στην περιοχή. Ομως, ακόμα κι αν υπήρχαν, δεν είναι λόγος για να θυσιάσουμε τη Μάνη, η οποία δεν μας ανήκει για να την καταστρέψουμε.

Οι μόνοι ωφελημένοι από αυτό που πάει να γίνει θα είναι τα αρπακτικά της ψευδεπίγραφης «πράσινης ανάπτυξης», που βέβαια ούτε πράσινη είναι αλλά ούτε και ανάπτυξη και το μόνο που κάνει είναι να απομιζά πόρους επιβαρύνοντας του λογαρισμούς των καταναλωτών ηλεκτρικής ενέργειας.

Δεν θα τους αφήσουμε!
Τα βουνά της Μάνης, η κάθε πέτρα, το κάθε κοτρώνι, το κάθε λάγκουνο με το λιγοστό του χώμα, είναι ποτισμένα με το αίμα και τον ιδρώτα γενιών και γενιών Μανιατών και Μανιατισσών. Δεν τα παραδίνουμε!!!

Δεν θα πέσουμε στην παγίδα να πιστέψουμε τα ψέμματά τους περί «ανάπτυξης» της Μάνης. Αυτό δεν είναι ανάπτυξη, είναι καταστροφή. Δεν θ' αφήσουμε οι ανεμογεννήτριες να γίνουν ο «Δούρειος Ιππος» για την άλωση της Μάνης. Δεν θα την παραδώσουμε στους σύγχρονους κατακτητές.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι, αν θα αφήσουμε να συντελεστεί αυτό το έγκλημα με την ανοχή μας ή την συνενοχή μας. Απαντάμε «ΟΧΙ» !!! Εχουμε όλοι ευθύνη !!! Η Μάνη ποτέ δεν υποδουλώθηκε !!! Εχουμε το χρέος να την παραδώσουμε ελεύθερη στις επόμενες γενιές !!! Δεν θα τους αφήσουμε να κάνουν αυτό το έγκλημα !!!

ΑΥΤΑ ΤΑ ΒΟΥΝΑ ΜΑΣ ΑΝΗΚΟΥΝ ΚΑΙ ΘΑ ΤΑ ΠΑΡΑΔΟΣΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ. ΕΙΝΑΙ ΧΡΕΟΣ ΤΙΜΗΣ ΣΤΟΥΣ ΜΑΝΙΑΤΕΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΤΟΥ 1821

“Τα θεμέλιά μου στα βουνά και τα βουνά σηκώνουν οι λαοί στον ώμο τους και πάνω τους η μνήμη καίει άκαυτη βάτος” (Οδυσσέας Ελύτης, Άξιον Εστι)

ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ
ΤΗΣ ΟΙ.ΠΟ.ΚΙΝΗΣΗΣ ΜΕΣΑ ΜΑΝΗΣ

Η εξαιρετική ομιλία της Μαρίας Κανελλοπούλου στη Βουλή για τις γερμανικές αποζημιώσεις

Η ομιλία της Βουλευτή Αχαϊας Μαρίας Κανελλοπούλου στη Βουλή, με καταγωγή από τα ΚΑΛΑΒΡΥΤΑ, κατά τη συνεδρίαση της Ολομέλειας στις 13.3.2015 για τη συζήτηση και λήψη απόφασης, σύμφωνα με το άρθρο 44 του Κανονισμού της Βουλής, επί της προτάσεως της Προέδρου της Βουλής για την επανασύσταση, επανασυγκρότηση και αναβάθμιση της Διακομματικής Επιτροπής της Βουλής για τη διεκδίκηση των γερμανικών επανορθώσεων και αποζημιώσεων, την αποπληρωμή του κατοχικού δανείου και την επιστροφή των κλεμμένων αρχαιολογικών θησαυρών.

Επέζησε στη σφαγή της οικογένειάς της στη Μάνη από συνεργάτες των Γερμανών. 69 χρόνια μετά το μόνο που ψάχνει είναι μια φωτογραφία του πατέρα της, καπετάνιου του ΕΛΑΣ, που δεν γνώρισε...

Στον «Ριζοσπάστη» του περασμένου Σαββάτου, σε ένα μικρό μαύρο πλαίσιο της σελίδας 22 περνούσε στα ψιλά μια αγγελία τυπωμένη σε πέντε αράδες: «Η Δήμητρα Πέτρουλα αναζητά μέσω της εφημερίδας φωτογραφία του πατέρα της Σωτήρη, αντάρτη του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ στη Λακωνία, από σύντροφο ή συναγωνιστή του, γιατί η ίδια δεν έχει καμία φωτογραφία του. Η τελευταία φορά που η κ. Πέτρουλα αντίκρισε τον πατέρα της Σωτήρη Πέτρουλα ήταν τον παγωμένο Γενάρη του 1946, όταν κοριτσάκι τριάμισι ετών, πέρασε δύο μέρες τριγυρίζοντας μόνη και νηστική ανάμεσα στα πτώματα της μάνας, των αδελφών της και άλλων τεσσάρων συγγενών που είχαν βασανιστεί και δολοφονηθεί μπροστά της, στην αυλή του σπιτιού τους στο Μοναστήρι Λακωνίας από ντόπιους Χίτες, πρώην συνεργάτες των ναζί και μετέπειτα διώκτες των κομμουνιστών που έλαβαν μέρος στην Αντίσταση....

«Τότε κατέβηκε από το βουνό ο πατέρας μου με τον αδελφό μου τον Βασίλη. Έβαλαν στην κουζίνα τη δωδεκάχρονη αδελφή μου που δεν είχε πεθάνει ακόμη για να μην τη φάνε ζωντανή τα κοράκια. Αυτό το ελάχιστο μπόρεσαν να κάνουν. Κανείς από το χωριό δεν τόλμησε να πλησιάσει. Λίγες μέρες αργότερα τον θυμάμαι στο μισοσκόταδο να μου φτιάχνει μια φέτα ψωμί με λίγο λάδι και να κυλούν δάκρυα στο μάγουλό του. Έκτοτε δεν τον ξαναείδα», διηγείται στο «Εθνος» η κ. Πέτρουλα....

Ο πατέρας μου μετά από αυτό που συνέβη άσπρισε μέσα σε μία μέρα. Όταν τον είδε ο αδελφός μου στις φυλακές της Τρίπολης, είπε: Αν αυτός με τη μακριά γενειάδα δεν ήταν τόσο γέρος και τυφλός θα έλεγα ότι είναι ο πατέρας μου, τόσο του μοιάζει. Και ήταν αυτός. Θέλω λοιπόν να δω την εικόνα του. Προ ετών έστειλα άνθρωπο και στην Ασφάλεια μήπως από τους φακέλους υπήρχε κάτι. Μου είπαν ότι δεν έχουν τίποτα. Απευθύνομαι, λοιπόν, σε όποιον μπορεί να βοηθήσει. Θα συμπληρωθεί μέσα μου ένα παζλ ζωής», λέει με φωνή ποτισμένη από τρυφερότητα – εντυπωσιακή αν αναλογιστεί κανείς τη φρίκη που χάραξε τη ζωή της. Μανιάτης αντάρτης Ο Σωτήρης Πέτρουλας, ένας άνθρωπος «πέτρινος και αέρινος, Μανιάτης αντάρτης και συνάμα τρυφερός» ήταν, σύμφωνα με την κόρη του, μισητός εχθρός για τους Χίτες της περιοχής....

«Πολύ πριν τον πόλεμο είχε κατεβάσει τους Μανιάτες από τη Μέσα Μάνη και μαζί με τον αδελφό του έκαψαν την Εφορία Αρεόπολης για να μην πληρώνουν οι αγρότες τη δεκάτη του λαδιού. Οι εργάτες των γύρω τσιφλικάδων έβρισκαν στο σπίτι του άσυλο και βοήθεια. Αυτό δεν του το συγχώρησαν οι φάρες, ο Πέτρουλας που καταγόταν κι εκείνος από οικογένεια με περιουσία, να πάει με την πλέμπα. Ε, μια φορά τους την έκανε τότε και έπειτα όταν πήγε και έγινε μέλος του ΚΚΕ. Αυτό πήγαινε πολύ…». Καπετάνιος του εφεδρικού ΕΛΑΣ και φρούραχος στο Γύθειο ο Σωτήρης Πέτρουλας φυλούσε στο νησί Κρανάη τους περίπου 800 Χίτες της Πελοποννήσου που είχαν συλληφθεί ως συνεργάτες των Γερμανών.

«Του έλεγαν κάποιοι: ρε Σωτήρη δεν κάνεις τα στραβά μάτια να μπούμε να τους μακελέψουμε; Το έλεγαν πολλοί γιατί δεν υπήρχε τότε ούτε ένα σπίτι στην περιοχή που να μην είχε νεκρό από χίτη στην περίοδο του πολέμου. Τα δύο αδέλφια μου που επέζησαν από φυλακές και εξορίες του κρατούσαν κακία που δεν το έκανε. Όμως εκείνος ήταν συνεπής κομμουνιστής, έλεγε θα τους στείλουμε στην Αθήνα και θα δικαστούν όπως πρέπει. Τελικά τους έστειλαν στην Αθήνα, τους έδωσαν όπλα, έκαναν τα Δεκεμβριανά και μετά κατέβηκαν στη Μάνη και μας σκότωσαν όλους. Ούτε σκυλί αριστερού δεν άφηναν ζωντανό». Η αγωνία του Στο τελευταίο γράμμα του από τις φυλακές της Σπάρτης στις 31 Μαρτίου 1948, 13 ημέρες πριν δολοφονηθεί, ο Σωτήρης Πέτρουλας έγραφε στον γιο του Αντώνη, κρατούμενο στην Τρίπολη- που τελικά θα περνούσε από Ακροναυπλία, Γιούρα, φυλακές Κέρκυρας μέχρι το 1961: «Για την Μπεμπέκα δεν έχω καμία πληροφορία». Αναρωτιόταν αν ζούσε ή αν πέθανε. Το γράμμα αυτό σήμερα, 67 χρόνια μετά, έχει κορνιζάρει στο σαλόνι της η κ. Δήμητρα. Είναι ένας δεσμός με τον χαμένο πατέρα της. Και μια υπόσχεση που έδωσε στη μάνα της την ώρα που εκείνη ξεψυχούσε στα χέρια των δολοφόνων: «Τη σέρνανε, τη χτυπάγανε… ένιωσα το χέρι της να σφίγγει το δικό μου», διηγείται. «Άκουσα τη φωνή της: «Μπεμπέκα μου, Μπεμπέκα μου, αν ζήσεις, τ” όνομά μας να κρατάς πάντα ψηλά. Ορκίσου μου… Ορκίσου μου…». «Μα τι λέει, σκέφτηκα εγώ, τι μου λέει, νόμιζα πως εννοούσε να κρατώ ψηλά για μια ζωή μια σανίδα γραμμένη με το όνομα Πέτρουλα. Θα κουραστώ σκεφτόμουν… όμως όπως είχα γίνει ένα με τη φουστάνα της ξεφώνιζα» στ” ορκίζομαι! στο ορκίζομαι!»...

Η δολοφονία Στις 14 Απριλίου 1948 ο Σωτήρης Πέτρουλας δολοφονείται στις φυλακές της Σπάρτης μαζί με άλλους 25 συγκρατούμενούς του. Έξαλλοι χωροφύλακες είχαν εισβάλει στα κελιά πυροβολώντας τους δεμένους κρατούμενους, επειδή τζιπ τους είχε ανατιναχτεί από νάρκη. Νεκρός έπεσε και ο διοικητής των φυλακών, αντισυνταγματάρχης Δημήτρης Φίτσιος, ο οποίος στην προσπάθειά του να τους αποτρέψει δολοφονήθηκε επί τόπου. «Ο πατέρας μου είχε παραδοθεί τον Μάρτιο του ’47 πιστεύοντας ότι θα δοθεί αμνηστία. Εμπιστεύτηκε. Εκείνος που δεν τον έπιασαν ποτέ πήγε και παραδόθηκε. Εξεπλάγησαν και οι Χίτες. Όμως ήταν άνθρωπος που πίστευε στην ειλικρίνεια. Πάντα έλεγε: »Ψέματα μόνο οι σκλάβοι λένε…»....

Ο άλλος Σωτήρης Πέτρουλας. Ο ηρωικός φοιτητής που δολοφονήθηκε στα Ιουλιανά του 1965 «Ο ανιψιός μου Σωτήρης μάς εξιλέωσε όλους» Την επταετία 1943-1950 συνολικά 31 μέλη της οικογένειας Πέτρουλα δολοφονήθηκαν. Τελευταίος νεκρός, ο φοιτητής και μέλος της ΕΔΑ Σωτήρης Πέτρουλας, δολοφονήθηκε από την αστυνομία τον Ιούλιο του 1965 κατά τη διάρκεια διαδήλωσης. Ο θάνατός του συγκλόνισε το πανελλήνιο, προκάλεσε διεθνείς αντιδράσεις και μετέτρεψε την κηδεία του σε συλλαλητήριο. «Ο ανιψιός μου Σωτήρης πήρε εξιλέωση για όλους τους νεκρούς μας. Γιατί ήταν ο μοναδικός Πέτρουλας που θάψαμε, οι άλλοι χώθηκαν σε λάκκους», λέει η κ. Δήμητρα. «Γι” αυτό και ο αδελφός μου, ελεύθερος πια από φυλακές και εξορίες, έδωσε μάχη για να πάρουμε τη σορό του, κάτι που αρνιόταν η αστυνομία», λέει. Τι νιώθει, όμως, η ίδια για τον θάνατο; «Κοιτάξτε, εγώ σώθηκα από δύο δολοφονίες», εξηγεί. Η μία τον Γενάρη του ’46 όταν έσφαξαν τη μάνα, το θείο, τις αδελφές της και η δεύτερη τον Ιούνη του ’47 όταν οι Χίτες σκότωσαν στο σπίτι τους τη θεία και τα ξαδέλφια της. Ακολούθησε μια κυνηγημένη ζωή, την οποία συνέγραψε σε βιβλίο με τον τίτλο «Που είν΄ η μάνα σου μωρή;». «Τον πατέρα μου τον σκότωσαν το ’48 και τον αδελφό μου Βασίλη το ίδιο έτος σε ηλικία 18 ετών. Θυμάμαι που βύζαινα τη μάνα μου αυτές τις δύο μέρες ανάμεσα στα πτώματα και έλεγα «έχει αλλιώτικη γεύση αυτό το γάλα», δεν μπορούσα να καταλάβω. Ο θάνατος δεν μου λέει τίποτα πια. Το μόνο που έχω πει στην κόρη μου είναι όταν πεθάνω να γράψει στο μνήμα μου: »Προσπαθούσε να γίνει άνθρωπος, μήπως τα καταφέρει και γίνει κομμουνίστρια»»…...

Κατερίνα Ροββά
Φωτό: Γρηγόρης Χρυσοχοΐδης

πηγή Έθνος

Παρέλαση Αρεόπολη, εορτασμοί 17η Μαρτίου 1821

Παρέλαση Αρεόπολη, εορτασμοί για την 17η Μαρτίου 1821, πέρσι 2014. .

πόση αλήθεια μπορεί να πει ένα hiphop Ολλανδικό τραγούδι;

Όσο απίστευτο κι αν μοιάζει η αλήθεια που χωρά αυτό το hiphop Ολλανδικό τραγούδι εία τεράστια.... 

Υ.Γ.Κανε κλικ στο εικονίδιο του βίντεο (κάτω δεξιά [cc] & [γρανάζι]) για ελληνικούς υπότιτλους

Μια βόλτα στην ΑΡΕΟΠΟΛΗ

2ο Τρόπαιο Εθνικής Επετείου 25ης Μαρτίου 1821

Ανακοινώνεται ότι, στο πλαίσιο εορτασμού της Εθνικής Επετείου της 25ης Μαρτίου 1821, το Γενικό Επιτελείο Αεροπορίας ανέθεσε στην 124 Πτέρυγα Βασικής Εκπαίδευσης, τη διοργάνωση της επετειακής πορείας Στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων, με την επωνυμία «2ο Τρόπαιο Εθνικής Επετείου 25ης Μαρτίου 1821», η οποία θα πραγματοποιηθεί από 17 μέχρι 19 Μαρτίου 2015, σύμφωνα με το παρακάτω πρόγραμμα:

Τρίτη 17 Μαρτίου 2015
 09.30 Τελετή έναρξης, στην Πλατεία Αρεόπολης Λακωνίας
10.30 Εκκίνηση 1ης ημέρας πορείας 10.30 – 15.00 Κίνηση στο δρομολόγιο Αρεόπολη – Γύθειο (Δημαρχείο Ανατολικής Μάνης)

Τετάρτη 18 Μαρτίου 2015
08.00 Εκκίνηση 2ης ημέρας πορείας, από το Δημαρχείο Ανατολικής Μάνης (Γύθειο)
08.00 – 17.30 Κίνηση στο δρομολόγιο Γύθειο – Σπάρτη (Εθνικό Στάδιο Σπάρτης – Άγαλμα Λεωνίδα)

Πέμπτη 19 Μαρτίου 2015
08.00 Εκκίνηση 3ης ημέρας πορείας, από τα Άνω Δολιανά (Αγ. Ιωάννης)
08.00 – 14.00 Κίνηση στο δρομολόγιο Άνω Δολιανά – Ρίζες – Λιθοβούνια – Στενό – Νεοχώρι – Αγ. Βασίλειος – Πέλαγος – Α/Δ Τρίπολης – Τρίπολη (Πλατεία Άρεως)
14.30 Τελετή λήξης – Απονομή μεταλλίων (Πλατεία Άρεως – Ανδριάντας Θεόδωρου Κολοκοτρώνη)

ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΜΑΝΗ

Ο "ΥΜΝΟΣ ΣΤΗ ΜΑΝΗ" ΑΠΟ ΤΟΝ ΜΑΝΩΛΗ ΑΓΓΕΛΑΚΗ [ΣΤΙΧΟΙ ΜΟΥΣΙΚΗ] ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΟΥΣ ΜΙΧΑΛΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ ΚΑΙ ΤΑΣΟ ΦΑΛΕΛΑΚΗ ΣΤΗΝ ΑΡΕΟΠΟΛΗ ΣΤΙΣ ΕΟΡΤΑΣΤΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ 17ης ΜΑΡΤΙΟΥ 1821.

Πλοίο - Τέρας: Η μάστιγα των ωκεανών, με κλειστό ais στη Λακωνία;;;

Μετά το πάρτυ των εφοπλιστών στα "προστατευόμενα νερά της Λακωνίας" με τα κλειστά ais τώρα σειρά έχει και "Πλοίο - Τέρας: Η μάστιγα των ωκεανών", για το οποίο το ais φαίνεται πως έκλεισε από προχθές μέσα στον όρμο Βοιών, μπροστά από το τοπικό Λιμεναχείο,  μεταξύ Ελαφονήσου και Νεάπολης σε Ελληνικά χωρικά ύδατα!!!

Τα 20 Πλοία Τέρατα έχουν καταφέρει να έχουν καταστρέψει θάλασσες και θάλασσες σε μακρινούς ωκεανούς αλλά τώρα βρίσκονται στα νερά μας... ενώ σύμφωνα με το Left.gr ανάμεσα στα 20αυτά τέρατα υπάρχει κι ένα ελληνικών συμφερόντων...

ΧΕΝΕΛΛΑΣ- ΧΕΝΕΛΛΑΣ, Νικόλας Μητσοβολέας

Πρόκειται για παραδοσιακό μανιάτικο τραγούδι που τραγουδιόταν πριν από τετρακόσια χρόνια πιθανότατα από Μανιάτες πειρατές.

Στίχοι: Παραδοσιακοί
Μουσική:Μιχάλης Τερζής
Ερμηνεία: Νικόλας Μητσοβολέας

(ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΕ ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟ ΑΠΟ ΤΟΝ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ ΚΥΡΙΑΚΟ ΚΑΣΣΗ)

Η θάλασσα αντρειεύεται
κι όλο παλεύει με τους βράχους
έτσ' αντρειεύομαι κι εγώ
κι όλο παλεύω με τους Βλάχους
και τα βουνά αντρειεύονται
κι όλο παλεύουν με τα χιόνια
ετσά κι εγώ με τους οχτρούς
θα αντρειεύομαι αιώνια
και η Τουρκιά δεν πάτησε,
σ' ούλη της Μάνης τα χωριά
τί άλλο καλό δε μάθαμε,
πιο κάλιο από την λευτεριά.

(ΑΠΟΔΟΣΗ ΣΕ ΠΑΛΑΙΟΜΑΝΙΑΤΙΚΗ ΔΙΑΛΕΚΤΟ)
Χη σάλασ' αντουρεύζεταϊ / Χένελλα, Χένελλας
Κάι παλεύεϊ με του βράχους /Χούσιουτα, Χούσιουτας
Έτσ' αντουρεύγουμαϊ τσάι `γου /Χένελλα, Χένελλας
Κάι παλεύου με του Βλάχους / Χούσιουτα, Χούσιουτας
Κάι τα βουνά αντουρεύγοντάϊ /Χένελλα, Χένελλας
Κάι παλεύου με τα ισόινια / Χούσιουτα, Χούσιουτας
Έτσα τσάι `γου με τους εχτρούς / Χένελλα, Χένελλας
Σ' αντουρεύγουμάϊ αϊούϊνα / Χούσιουτα, Χούσιουτας
Κάι η Τουϊρτσά έμ' πάτηζε /Χένελλα, Χένελλας
Σ' ούλη τη Μάνης τα χουϊρά /Χούσιουτα, Χούσιουτας
Τι άλλο καλό ε μάσαμε /Χένελλα, Χένελλας
Πεϊό κάλ' απ' τη λευτεϊρά /Χούσιουτα, Χούσιουτας.

Έπαιξαν οι μουσικοί:
ΝΟΤΗΣ ΜΑΥΡΟΥΔΗΣ : Κιθάρα
ΣΠΥΡΟΣ ΡΕΓΓΙΟΣ : Φλάουτο πίκολο
ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΕΣΠΟΤΙΔΗΣ : Βιολί
ΤΑΣΟΣ ΚΑΡΑΚΑΤΣΑΝΗΣ : Πιάνο, αρμόνιο
ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΑΧΙΑΤΗΣ : Κρουστά
ΝΙΚΟΣ ΤΣΕΣΜΕΛΗΣ : Κοντραμπάσο
ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΣΤΕΦΑΝΟΠΟΥΛΟΣ : Φλογέρες - κλαρίνο

Το τραγούδι περιέχεται και στις δύο αποδόσεις στο CD "Μανιάτικα".

Χένελλα ή Χένελλας σημαίνει "Ελλάς".
Χούσιουτα ή Χούσιουτας σημαίνει "τιμή μου".
Βλάχους, ακόμα και σήμερα οι Μανιάτες συνηθίζουν να αποκαλούν υποτιμητικά όλους τους υπόλοιπους Έλληνες, όσους δηλαδή δεν είναι Μανιάτες.

Γενική Διακοπή Νερού. Κανόνες υγείας και προστασίας.

Από την Δ.Ε.Υ.Α. Σπάρτης ανακοινώνεται πως αύριο, Πέμπτη 5/2/2015, θα γίνει γενική διακοπή νερού από τις 9.00 το πρωί μέχρι τις 3.00 το μεσημέρι λόγω συνδέσεων του νέου κεντρικού αγωγού ύδρευσης από τον εργολάβο του έργου:  "Αντικατάσταση εσωτερικού δικτύου Σπάρτης".

Κανόνες υγιεινής και προστασίας.  

Σε τέτοιες περιπτώσεις διακοπής νερού καλό είναι να φροντίσουμε γαι την αποθηκεύση ικανής ποσότητας πόσιμου νερού ώστε να μην πιούμε από το δίκτυο πριν περάσουν τουλάχιστον 24 από την επαναφορά του νερού στο δίκτυο.

Συγκεκριμένα, καθώς το δίκτυο βρίσκεται εν λειτουργία,  είναι συνεχώς υπό πίεση κι έτσι αν υπάρχουν πιθανές  διαρροές αυτές είναι προς τα έξω. 

Κατά την διακοπή  το δίκτυο αδειάζει προοδευτικά και αντίστοιχα αυξάνει η υποπίεση κι έτσι όπου κι άμα υπάρχουν "τρυπούλες" μετατρέπονται σε από διαρροές σε εισρροές...

Έτσι λοιπόν μην γνωρίζοντας σε τι γειτονεύουν και με τι επικοινωνούν πιθανόν τα δίκτυα κάτω από τη γη, είναι καλό να μην πιούμε νερό από το δίκτυο μετά την επαναφορά του για 24 ώρες μετά την πλήρωση του.

Θα μείνει μονάχα ένα μεγάλο γιατί;

ΤΟ ΓΕΦΥΡΙ ΤΗΣ ΠΛΑΚΑΣ & ΤΑ ΔΑΣΗ ΠΟΣΕΙΔΩΝΙΑΣ ΤΗΣ ΛΑΚΩΝΙΑΣ

Θα μείνει κι αυτό ένα μεγάλο γιατί;

ΜΕΡΟΣ 1ο:
απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ του Νίκου Παπαθανασίου
ΤΑ ΓΕΦΥΡΙΑ ΤΗΣ ΗΠΕΙΡΟΥ ...περιμένοντας το θάνατο (2004)
έρευνα-παρουσίαση: Σπύρος Μαντάς
αφήγηση-σκηνοθεσία: Νίκος Παπαθανασίου
Ένα γεφύρι, μια ντροπή..!

Το γεφύρι της Πλάκας στην Ήπειρο, κάτω απ' τα Τζουμέρκα, πάνω από τον Άραχθο, το μεγαλύτερο μονότοξο πετρογέφυρο στα Βαλκάνια, κινδυνεύει...

Από το 1863 αρχίζει η περιπέτειά του, που τελικά κατέληξε στο θεμέλιωμά του. Φτωχοί άνθρωποι πέτυχαν το ακατόρθωτο και δίκαια μέχρι και σήμερα καμαρώνουν...

Από το 1996, που η ΔΕΗ αποφασίζει τη δημιουργία ενός ακόμη υδροηλεκτρικού φράγματος προμηνύοντας το πνίξιμό του, αρχίζει το χρονικό της ντροπής. Ακόμη συνεχίζεται...

Από τη μια μεριά, οι αδίστακτοι -γνωστοί πια χωρίς μάσκες-, αυτοί που δεν σέβονται ούτε καν τις αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας...

Από την άλλη, οι αρκετοί, που ο χρόνος -και ο πόνος για τούτον τον τόπο- θα τους αυξάνει συνεχώς. Που ψάχνουν ακόμη διαφορετικές όχθες, που ενσωματώνουν στον επιούσιο και την ψυχή τους, που νιώθουν την αξία τού κάθε ΟΧΙ εμπρός στην κατάφαση του κατήφορου...

Οι τελικοί νικητές -σήμερα ηθικά, αύριο παντού- είναι γνωστοί. Πάντα έτσι γινόταν. Το θέμα είναι, έως τότε, να λιγοστέψουμε τις απώλειες.

Το γεφύρι της Πλάκας πρέπει να ζήσει.
Να μείνει, ζεύξη με το απέναντι και το διαφορετικό...
Να μην μείνει, κι αυτό, ένα μεγάλο γιατί...
Σπ. Μαντάς

ΜΕΡΟΣ 2ο:
Στον προστατευόμενο όρμο Βοιών όπου για λόγους προστασίας για τα "δάση ποσειδωνίας" έχει απαγορευθεί έως και η αλιεία με συρόμενα αλιευτικά εργαλεία, γίνεται ακόμη μεγαλύτερη ζημία από τις άγκυρες και καδένες των πλοίων που ποντίζονται ανενόχλητες καθημερινά... παρά τις αντόστοιχες απαγορεύσεις και περιορισμούς...

Σύμφωνα με το Αρ. Πρωτ.6611/267-275 του 2011 έγγραφο του ΥΠΤΠ έχει απαγορευτεί η αγγυροβολία πλοίων... σε απόσταση μικρότερη των 2 νμ από τις ακτές του Όρμου Βοιών.

Εδώ ένα από τα χιλιάδες (ναι χιλιάδες, πλέον) φρικτά παραδείγματα καταστροφής του προστατευόμενου Δάσους Ποσειδωνίας όπου στα 0,9νμ (1666 μέτρα) αγκυροβολεί ένα τέρας...

Σοβαρό ερώτημα, βέβαια, προκαλεί από που πηγάζει η εξουσία του Λιμενάρχη Νεάπολης Βοιών, ενός στρατιωτικού δηλαδή για ελεύθερη δημόσια εθνική περιοχή, και αποφασίζει για αγκυροβολία σε τόπο με "θαλάσσια λιβάδια Ποσειδωνίας" που αποτελούν προστατευόμενους οικοτόπους, θεμελιώδους σημασίας για την υγεία και την παραγωγικότητα των θαλάσσιων οικοσυστημάτων της Μεσογείου, και των οποίων η προστασία τους πρεέπι να αποτελεί σημαντική προτεραιότητα για όλους μας; Ίσως όταν μετά της περίεργης αδιαφορίας έχει πέσει το γεφύρι της Πλάκας να μπορέσουν οι επενδυτές να πράξουν τις ορέξεις τους... και αντίστοιχα όταν με τις καδένες και τις άγκυρες θα έχουν ξεπατώσει τα θαλάσσια λιβάδια ποσειδωνίας η περιοχή πλέον θα πάψει να αποτελεί "τόπο προστασίας"κι έτσι θα μπορεί να καταλήξει και νόμιμα περιοχή επισκευών και υφαλοκαθαρισμών πλοίων.... αν και επειδή το νόμιμον έχει και κόστος ίσως όχι έτσι ακριβώς...